|
|
|
|
R
E
K
L
A
M A
|
|
|
|
| Magia
imion |
|
|
| |
| |
|
Imiona |
|
LILIANA - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, słowo
to w tym języku brzmiące "lilium" , to nazwa
kwiatu
lilia. Kobieta o tym imieniu, jak nazwa wskazuje,
jest piękna i czysta. Lubi otaczać się drogimi
przedmiotami, takimi, które podkreślają jej urodę.
Chętnie uczestniczy w wytwornych przyjęciach, lubi również
sama je wystawiać, przy czym zaprasza zarówno ważne
osobistości, jak i bliskich przyjaciół. Nie przepada
za związkami, chce być jak najdłużej wolna, jednak
jeśli wreszcie wpadnie w sidła miłości, staje się
wspaniałą matką i kochającą żoną.
LUCYNA - pochodzi od łacińskiego imienia
Lucjusz, czyli Lucjan, a znaczy tyle co osoba należąca
do Lucjana. Kobieta o tym imieniu jest wolontariuszką,
ceni swobodę myśli i wypowiedzi, nie dba o swoją
opinię. Ciągle sili się na oryginalność, dlatego
jest uważana za dziwaczkę. Jest uparta, z natury
autorytatywna, skryta, nawet nieraz nietolerancyjna w
stosunku do drugich. Jest osobą o miłym wyglądzie i
ma wielu adoratorów, z którymi postępuje dość
brutalnie. Nie jest dobrą żoną ani matką, a dom
traktuje jako miejsce odpoczynku.
LUDWIKA
– imię wywodzi się ze starogermańskiego języka.
Kobieta o tym imieniu jest zasadnicza, energiczna,
pracowita, nie znosząca obłudy, ale nerwowa,
pobudliwa, nietolerancyjna. Posiada krytycyzm do
przesady rozwinięty. Bywa, że jest przekorna, złośliwa
i sarkastyczna. Zna ludzkie zalety i przywary, dlatego
wie jak z kim postępować. To nie jedna jej przyjaciół.
Mimo, że nie lubi się narzucać, nie bywa w
towarzystwie, ani nie przyjmuje gości. Sama wiele podróżuje.
W rodzinie jest wierną żoną, dobrą matką, dbającą
o edukację swoich dzieci. Nie udziela się społecznie. |
|
|
| |
| |
| Zobacz
także |
| |
|
Trzeba
było żyć w dwudziestym wieku, by nam uświadomiono, że miłość, która
przez wieki była natchnieniem artystów i poetów, przedmiotem
westchnień i wspomnień, to tylko działanie odpowiednich hormonów.
Naukowcy odkryli, że gdy człowiek jest zakochany, gdy czuje, że go
porywa, że gotów jest wzbić się w górę, to dlatego, że go zalewa
- niby powódź - substancja chemiczna, zwana fenyloetyloaminą. Dzieje
się tak pod wpływem spojrzenia wybranki, gestu, a nawet wyobrażenia
sobie, że oto stoi przed nami przedmiot westchnień. To ta substancja
może wywołać przyspieszone bicie serca, brak tchu, ściskanie w dołku,
czyli najzupełniej fizyczne objawy zakochania.
więcej
W sytuacji niedopasowania temperamentów
jedna strona ma znaczenie częściej ochotę na seks. Bardzo często kończy
się to naciskaniem, narzekaniem czy sugerowaniem nienormalności czy
oziębłości. Oczywiście, jest to najgorszy sposób postępowania, który
nie może przynieść rezultatów. Jak prawie każdy problem i ten można
rozwiązać, wymagana jest jedna dobra wola obu stron i gotowość do
ustępstw. Przede wszystkim nie wolno zmuszać partnera ani wytykać mu
oziębłości. Jeżeli między wami występuje znaczna różnica
potrzeb seksualnych, to on na pewno już to zauważył i też chciałby
rozwiązać ten problem. Przede wszystkim przyda się szczera rozmowa o
potrzebach seksualnych i poznanie rzeczywistych rozbieżności
temperamentów.
więcej
Chociaż większość z nas nie lubi
samotności, to jednak fakt spędzenia z kimś reszty życia:
każdej wolnej chwili, szukania kompromisów, wspólnego rozwiązywania
problemów, zwierzania się z trosk i radości może wprowadzić nutę
strachu. Przecież nie jest łatwym zadaniem nauczenie się zaufania,
wierności, dzielenia się wszystkim co do tej porty należało tylko i
wyłącznie do nas. Ale większość w końcu trafia strzała Amora.
Zaczynamy kochać kogoś, kto staje się dla nas największym darem od
losu. Czujemy się szczęśliwi, doceniani, otoczeni miłością.
Dostrzegamy, że bycie z kimś może dać ogromną radość i satysfakcję.
I kiedy dochodzi to tematu ślubu - mimo euforii- należy zastanowić
się, czy ta osoba rzeczywiście jest nam przeznaczona. Czy to właśnie
z nią/nim powinniśmy założyć rodzinę i przeżyć resztę swoich
dni.
więcej
|
|
|
|
| |
|
|
|
