Kontakt fizyczny z innym człowiekiem w każdym z nas budzi wiele emocji. Nie jest przecież obojętne, kogo, kiedy i w jaki sposób dotykamy, ani też kto, kiedy i jak dotyka nas. Bardzo często dotyk jest źródłem przyjemności... Lubimy przecież przytulać się do bliskich nam osób. Lubimy również, kiedy one nas przytulają.

Warto wiedzieć, że dotyk jest nie tylko przyjemnością samą w sobie. Jest on nam po prostu niezbędny do dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego. Potwierdzają to bardzo poważne badania naukowe. Dotyk spełnia nieocenioną rolę w medycynie. Działa bardzo pozytywnie w sytuacji, gdy należy uśmierzyć ból, łagodzi depresje i lęki, wzmaga wolę życia. Dotyk jest niezbędny do prawidłowego rozwoju i wzrostu niemowląt. U dzieci dostatecznie dopieszczonych (dotykanych) lepiej rozwija się mowa. Mają one zwykle również wyższy iloraz inteligencji niż dzieci, którym rodzice bądź opiekunowie nie są w stanie poświęcić dostatecznie dużo uwagi.

Trzeba pamiętać, że dotyk może poprawić nasze odczucia o nas samych i naszym otoczeniu. Istnieją jednak sytuacje, kiedy czujemy się zmieszani, wykorzystujący, wykorzystywani itp., kiedy kogoś dotykamy lub kiedy ktoś nas dotyka.

Niektórzy z nas mają tak niedobre doświadczenia związane z dotykiem, że na wszelki wypadek rezygnując z każdej jego formy, bojąc się ponownego zranienia, czy odrzucenia. Są też tacy, którzy za jedyną formę dotyku uważają seks. A przecież istnieje wiele rodzajów dotykania, począwszy od tych najbardziej oficjalnych, jak przysłowiowy uścisk dłoni, poprzez czesanie włosów przez naszego fryzjera, po najbardziej intymne zarezerwowane rzeczywiście dla kochanków. Jak więc  korzystać z dobrodziejstw dotyku, żeby nasze potrzeby były zaspokojone i by było to dla nas dobre oraz bezpieczne?

Spośród ogromnej ilości rodzajów dotyku formą, która może w tym względzie oddać nam cenną przysługę, jest uścisk. Ściskając się czujemy się mniej samotni. Mamy większe poczucie własnej wartości, mniej się boimy. Jesteśmy bardziej sprawni fizycznie. Jednak każda, nawet najgenialniejsza rzecz, wymaga od użytkownika znajomości instrukcji obsługi. Trzeba przecież wiedzieć jak z niej korzystać, aby móc czerpać z niej maksimum korzyści i aby jej nie uszkodzić. Po pierwsze uściski, o których mówimy, powinny być aseksualne, pełne szacunku, delikatne i opiekuńcze. Dotyk o charakterze seksualnym jest bowiem zarezerwowany dla wyjątkowych dla nas osób w wyjątkowych sytuacjach. Nawet osoby pozostające ze sobą w takich bardzo intymnych stosunkach potrzebują od siebie wielu zwykłych uścisków. Zazwyczaj nie mamy problemu z rozróżnieniem przyjacielskiego, troskliwego czy żartobliwego uścisku od objęcia zakochanych. Zazwyczaj także, jeśli dla nas jest jasne, że nasz uścisk jest wspierający, to uściskana przez nas osoba odpowie nam uściskiem tego samego rodzaju. Jeśli tak nie będzie, warto z nią pogadać o znaczeniu czysto przyjacielskich uścisków dla wspólnych kontaktów. Druga zasada mówi o tym, że należy najpierw sprawdzić czy osoba, która zamierzamy uścisnąć, zgadza się na to. Trzeba być bardzo uważnym na sygnały płynące od drugiej osoby, na to co ona mówi, ale również na to jak się zachowuje. Zwykle bliskie osoby przyjmą nasz uścisk z przyjemnością, ale czasem i one mogą nie mieć chwilowo na to ochoty. Jeśli jednak nie jesteś pewien, czy ktoś chce uścisku, najlepiej po prostu zapytaj: "Chciałbym cię uścisnąć, czy mogę?". Jeśli zdarzy ci się błędnie odczytać sygnały innej osoby, to warto ją za to przeprosić, ale nie należ przejmować się tym nadmiernie. Kolejna zasada dotyczy sytuacji, kiedy my sami potrzebujemy uścisku. Kiedy tak jest, po prostu powiedz o tym. Pamiętaj jednak, aby zostawić drugiej stronie możliwość odmowy. Można powiedzieć np.: "Chciałbym, żebyś mnie teraz uścisnął, jeśli masz ochotę". Po otrzymanym uścisku, warto powiedzieć "dziękuję", albo dać w inny sposób do zrozumienia, że otrzymało się wsparcie, którego się potrzebowało. Ostatnia zasada mówi o tym, aby brać pełną odpowiedzialność za to co mówimy i co robimy, za wyrażanie swoich potrzeb i sposób ich zaspokajania. Bardzo często błędnie obwiniamy innych za to, że nie dostajemy tego, czego od nich oczekujemy. Tymczasem większość z nas, zwłaszcza zajętych własnymi problemami, potrzebuje żeby im jasno powiedzieć, czego od nich oczekujemy. Więc jeśli chcemy dostać inne uściski niż te, które dostajemy, to powinniśmy o tym powiedzieć, ale jednocześnie być skłonni do pójścia na kompromis. Trzeba zrozumieć, że nie zawsze będziemy otrzymywać dokładnie to, czego chcemy i dokładnie wtedy, kiedy chcemy. Ale szanse, że dostaniemy to o co nam chodzi bardzo wzrastają, gdy o tym powiemy.